(...บทเพลงร้อยรัก...)

...วันนี้ฟ้าคำรามเสียงดัง

ฟ้าผ่า...เปรี้ยง ๆ

เราอยู่ที่บ้านย่า ... ซึ่ง ไฟฟ้าก็ติด ๆ ดับ ๆ

กลัวจัง ... ถ้ามีแม่ อยู่ด้วยคงไม่กลัว

เปรี้ยง.........ฟ้าผ่าดังสนั่น ....

อีกฝากหนึ่งของท้องฟ้า แม่กับน้องซึ่งอยู่สองคน

กรี๊งงงงงงงงงงงงงง กรี๊งงงงงงงงงงงงง กรี๊งงงงงงงงงงงงงงง

ฮาโหล มีไร ครับแม่

ใครพูดหน่ะ

อ้าว ก็โจดิ แล้วใครจะมาพูดหล่ะ วู้

ไฟ ดับ ไฟ ที่นี่ดับ

เอ๊า แล้วโทรมาบอกโจทำไมหล่ะ....โทรมาแล้วโจจะเสกให้ได้เหรอ

นึกว่าที่นั่นดับ แม่เป็นห่วง

... อืม แค่นี้นะ ... ไม่มีอะไรนะ

เออ เออ แค่นี้แหละ

คิดดูซิ ลูกคนนึงจะเลวได้แบบนี้เหรอ

ขณะที่แม่เป็นห่วง ... ทำไมเราไม่เป็นห่วงแม่บ้าง

แม่อาจจะไม่มีเบอร์โทรศัพท์การไฟฟ้า แล้ว โทรมาถามเรา

..... ทำไมเราไม่คิดได้ตอนนั้น ....

แม่ครับ ผมขอโทษ ผมมาเล่าความชั่วของผมให้คนอื่นได้อ่านแล้วแม่

ยกโทษให้ผมด้วยนะ

ต่อไปผมจะ มี สติ ให้มากกว่านี้

แม่อยู่กับผมไม่นานแล้ว

ผมรักแม่ครับ .... แล้วผมจะไปอยู่กับแม่ให้มากที่สุดครับ