(...บทเพลงร้อยรัก...)

ในบางครั้งความรู้สึกของคนเรา
มันก็ลำบากใจที่จะต้องพลัดพรากจากสิ่งที่เป็นที่รัก

"ในเมื่อเราเลือกทำสิ่ง ๆ นั้นให้กันและกันไม่ได้ ก็ต้องยอมรับความเป็นจริงนะโจฮัน"

หลับตาลงครั้งใด เห็นว่ามีแต่ภาพใครบางคน
ที่กี่ครั้งก็ยังวกวน ดูไม่ชัดเจน
ได้ยินแต่เสียงเรียกของเธอ
ที่ฟังแล้วอบอุ่นและคุ้นในใจ
ยิ่งห้ามไม่ให้คิด ยิ่งติดอยู่ข้างใน
ยิ่งห้ามใจเท่าไร ยิ่งใกล้เธอเข้าไปทุกที

ตามหาหัวใจ ที่ลืมไว้กับใครซักคน
จะตามจะค้นจนเจอเธอคนนั้นในความทรงจำของฉัน
ซักครั้งให้หัวใจได้ตื่นขึ้นใช้ลมหายใจพร้อมเธอ
ไม่อยากสัมผัสรักจากเธอ อย่างไม่มีตัวตน

รูปที่ถ่ายจากหัวใจ รูปที่ใช้ทั้งความรู้สึก
สุดท้ายก็ต้องเลือนลางตามกาลเวลา
คล้ายภาพความทรงจำ แต่แปลกคือเธอเท่านั้น
ที่ไม่เคยลบไม่เคยเลือนจากใจฉัน
ไม่อาจจะล้างรักนี้ที่โอบกอดฉันไว้
ความรักเป็นยังไง รับรู้ได้ทั้งหมดจากเธอ

ตามหาหัวใจ ที่ลืมไว้กับใครซักคน
จะตามจะค้นจนเจอเธอคนนั้นในความทรงจำของฉัน
ซักครั้งให้หัวใจได้ตื่นขึ้นใช้ลมหายใจพร้อมเธอ
ไม่อยากสัมผัสรักจากเธอ อย่างไม่มีตัวตน

น้ำตาไม่ได้มีไว้ร้องไห้เพื่อคน คนนึงซึ่งไม่เคยแคร์เรา
พอกันที ... กับสิ่งที่ได้ทำกับฉันไว้
ลาก่อน... ชีวิต(เก่า)